Νobody would ever see us any more | Franz Kafka, 1926


photo Maurice Tabard


“I can’t think of any greater happiness than to be with you all the time, without interruption, endlessly, even though I feel that here in this world there’s no undisturbed place for our love, neither in the village nor anywhere else; and I dream of a grave, deep and narrow, where we could clasp each other in our arms as with clamps, and I would hide my face in you and you would hide your face in me, and nobody would ever see us any more.”


Franz Kafka, The Castle, 1926

Tαξίδι στο δωμάτιο μου | Xavier de Maistre, 1794




"...Όμως στο ταξίδι μου θα βαδίσω περισσότερο, διότι θα διασχίσω το δωμάτιο μου κατά μήκος και πλάτος ή και διαγωνίως, χωρίς να ακολουθήσω κανόνες ούτε μεθόδους.
- Θα κάνω ακόμα και ελιγμούς και θα διατρέξω όλες τις γεωμετρικά δυνατές γραμμές, αν χρειασθεί.
Δε μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι τόσο πολύ κύριοι των κινήσεων τους και των ιδεών τους, που λένε: «Σήμερα θα κάνω τρεις επισκέψεις, θα γράψω τέσσερα γράμματα,θα τελειώσω τη δουλειά που άρχισα.»
Η ψυχή μου είναι τόσο ανοιχτή σ' όλες τις ιδέες, τις προτιμήσεις και τα αισθήματα' δέχεται με τόση απληστία ό,τι της προσφέρουν!...
- Γιατί, άλλωστε, να αρνηθεί τις ηδονές που είναι διάσπαρτες στο δύσκολο δρόμο της ζωής;

Είναι τόσο σπάνιες, τόσο λίγες, που θα έπρεπε να είναι κανείς τρελός για να μη σταματήσει, να μην αλλάξει ακόμα και τη διαδρομή του, προκειμένου να μαζέψει όλες αυτές που είναι γύρω τουΔεν υπάρχει πιό μεγάλη ευχαρίστηση, κατά τη γνώμη μου, από εκείνη του να ακολουθεί κανείς τα ίχνη των ιδεών του, όπως ο κυνηγός καταδιώκει το θήραμα, χωρίς να προσποιείται ότι ακολουθεί έναν ορισμένο δρόμο.
Για τούτο το λόγο, όταν ταξιδεύω στο δωμάτιο μου, σπάνια διαγράφω μία ευθεία: πηγαίνω από το τραπέζι μου σ' έναν πίνακα που βρίσκεται σε μια γωνία. 'Απο κεί λοξοδρομώ για να πάω στην πόρτα' αλλά, ενώ, όταν φεύγω, πρόθεση μου είναι να πάω οπωσδήποτε εκεί, αν συναντήσω την πολυθρόνα μου στο δρόμο, χωρίς δισταγμό, κάθομαι αμέσως..."


                                             Ταξίδι στο δωμάτιό μουXavier de Maistre (1794)
  
                                                                               μτφ: Βούλα Λούβρου

El Chango | Ernesto Chango Cabral (1890-1968)

Ernesto “El Chango” García Cabral (1890-1968)

Mexican draftsman, painter, tango dancer, Greco-Roman wrestler, silent film 
and early television pioneer, cartoonist, illustrator, and muralist.


I intend to travel and write | Ernest Hemingway (1908)





“My name is Ernest Miller Hemingway. I was born on July 21, 1899.
My favorite authors are Kipling, O. Henry and Steuart Edward White.
My favorite flower is lady slipper and tiger lily.
My favorite sports are trout fishing, hiking, shooting, football and boxing.
My favorite studies are English, zoology and chemistry.
I intend to travel and write.”

Ernest Hemingway, Age 9 (1908)

Hang in and hang on / Proust Questionnaire / Dave Brubeck (1920-2012)


 

What is your idea of perfect happiness? All commitments fulfilled.
What is your greatest fear? War. Which historical figure do you most identify with? Jesus.
What is the trait you most deplore in yourself? Inadequacy.
What is the trait you most deplore in others? Procrastination.
What do you consider the most overrated virtue? Self-confidence, when it morphs into a know-it-all attitude. 
On what occasion do you lie? To avoid hurting someone, or when I forget the truth.
 What do you dislike most about your appearance? My nose.
Which words or phrases do you most overuse? “Write that down” or “groovy.”
What is your greatest regret? That more people have not heard my composition “Regret,” recorded by the London Symphony.
 What or who is the greatest love of your life? The what is music, the who are my wife and family.  
When and where were you happiest? May 8, 1945, Regensburg, Germany, the end of World War II in Europe. 
If you could change one thing about yourself, what would it be? A more retentive mind. 
If you could change one thing about your family, what would it be? For each to be fulfilled. 
If you were to die and come back as a person or thing, what do you think it would be? A piano. 
If you could choose what to come back as, what would it be? Johann Sebastian Bach.
What is your most treasured possession? Faith.
What do you regard as the lowest depth of misery? Betrayal.
What is it that you most dislike? The suffering of innocents.
Who are your favorite writers? Dostoyevsky, Thomas Mann, and Mark Twain.
Who is your favorite hero of fiction? Huckleberry Finn. 
Who are your heroes in real life? John Paul II, Martin Luther King Jr., Rosa Parks, and Darius Milhaud.
What are your favorite names? The names we gave our children: Darius (after Darius Milhaud), Michael, Christopher, Catherine, Daniel, and Matthew. 
How would you like to die? Playing stride piano.
What is your motto? “Hang in and hang on.”

Source

Επανάσταση | Νικόλας Κάλας, 1933

Multiple colored stars, located by constellation. 1881



"Θα 'θελα να φτιάξω έναν ουρανό
να 'χω τώρα που νύχτωσε ένα στερέωμα να κοιτάζω
θα το 'καμνα μεγάλο, γιομάτο άστρα με σχήματα παράξενα
θα του 'βαζα αντίς από 'να, δυο φεγγάρια ανόμοια
το 'να μικρό σαν παιδί, τ' άλλο μεγάλο σαν παράπονο.


Δε θα πήγαιναν τα δυο πάντα μαζί

το πρώτο θα πλάγιαζε κοντά στο βορρά
και το μεγάλο θα 'ρχότανε απάνου απ' το ρολόι μου να σημάνει
μεσάνυχτα..."


[...]



"Προτού ξημερώσει ακούγονται φιλιά

είν' τα φεγγάρια που πέφτουν και χτυπιούνται.
Όταν ξυπνώ, ξυπνώ από κούραση το κορμί μου μοιάζει σα να υπέφερε."




                                                                                       Επανάσταση, Νικόλας Κάλας,
Τετράδιο Α΄, 1933

Musicians | E.M. Forster

Eva Besnyö                                                                Robert Doisneau (1950)


“He had a theory that are incredibly complex, and know far less than other artists what they want and what they are; that they puzzle themselves as well as their friends; that their psychology is a modern development, and has not yet been understood.” 

 E. M. Forster

Yes: I am a dreamer / Oscar Wilde

“Yes: I am a dreamer. For a dreamer is one who can only find his way by moonlight, and his punishment is that he sees the dawn before the rest of the world.” 

Oscar Wilde, The Critic as Artist, 1891
Wang Ningde, Some Days 71, 2009
Wang Ningde, Some Days 49, 2009

Το πλοίο των νεκρών | B. Traven (1926)

Jing Huang, Pure of Sight, 2011


"Το Γιόρικ είχε τα ιδιαίτερα δρομολόγια του. Λένε πώς δεν υπάρχουν πια πλοία-φαντάσματα, πως αυτά είναι προπολεμικές ιστορίες. Απλούστατα, δεν τα βλέπει κανείς πια στα μεγάλα λιμάνια. Βρίσκονται πάντα στου διαόλου τη μάνα, εκεί όπου ο πιο παραμικρός όρμος μπορεί να γίνει λιμάνι με την κατασκευή έστω και ενός υποστέγου. Στα νερά της Κίνας, της Ινδίας, της Περσίας, της Μαλαισίας, στις ανατολικές και τις νότιες ακτές της Μεσογείου, στις ακτές της Μαδαγασκάρης, της ανατολικής και της δυτικής Αφρικής, της Νότιας Αμερικής, στον Ειρηνικό. Υπάρχει εκεί θέση για όλο τον κόσμο.

Όπως ποτέ δεν θα καθαρίσουν οι δρόμοι της γης από τους περιπλανώμενους αλήτες της, έτσι δεν θα καθαρίσουν κι οι θάλασσες από τα πλοία-φαντάσματα της. Όποιος ψάχνει να τα βρει, ματαιοπονεί. Γιατί η επιφάνεια των θαλασσών είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από την επιφάνεια των ηπείρων.

Και παντού όπου υπάρχει θάλασσα, τα πλοία πλέουν' ενώ δεν υπάρχουν παντού δρόμοι για τους περιπλανώμενους αλήτες."


 B. Traven, Το πλοίο των νεκρών, 1926 
μτφ: Κώστας Σκορδύλης


Flick Review < L'Atalante | Jean Vigo (1934)


L'Atalante, Jean Vigo (1934)
Stars: Dita Parlo, Jean Dasté, Michel Simon

*Η ταινία παρουσιάστηκε με τίτλο  Le Chaland Qui Passe (γνωστό και αγαπητό τραγούδι της εποχής)
Le Chaland qui Passe - Lys Gauty (1933)






L'Atalante, Jean Vigo, 1934                                             Jean Vigo (1905-1934) 

L'Atalante | Jean Vigo, 1934


Requiem for a Friend | Paula Modersohn-Becker / Rainer Maria Rilke


Are you still there? Are you in some corner? – 
You understood all of this so well 
and used it so well, as you passed through 
open to everything, like the dawn of a day. 
Women do suffer: love means being alone, 
and artists sometimes suspect in their work 
that they must transform where they love. 
You began both: both are in that 
which now fame disfigures, and takes from you. 
Oh you were far beyond any fame. You were 
barely apparent: you’d withdrawn your beauty 
as a man takes down a flag 
on the grey morning of a working day, 
and wished for nothing, except the long work – 
which is unfinished: and yet is not finished. 

If you are still here, if in this darkness 
there is still a place where your sensitive spirit 
resonates on the shallow waves 
of a voice, isolated in the night, 
vibrating in the high room’s current: 
then hear me: help me. See, we can slip back so 
unknowingly, out of our forward stride, 
into something we didn’t intend: find 
that we’re trapped there as if in dream 
and we die there, without waking. 
No one is far from it. Anyone who has fired 
their blood through work that endures, 
may find that they can no longer sustain it 
and that it falls according to its weight, worthless. 
For somewhere there is an ancient enmity 
between life and the great work. 
Help me, so that I might see it and know it.

(Excerpt)

 Paula Modersohn-Becker: Self portrait (1906-1907)


In 1908, Rainer Maria Rilke wrote the renowned poem "Requiem for a Friend" in memory of Paula.
 The poem was born from the impressions which Paula's life, death and friendship had left upon Rilke.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...