The kiss | Gustav Klimt / Hiller Goodspeed

Gustav Klimt, The Kiss, 1907
Hiller Goodspeed (skieselectric)

Το μυστικό της μικρής διάρκειας | Χρήστος Βακαλόπουλος, 1988





- Ένα τραγούδι μπορεί να συνοψίσει μια ζωή, είπε η νεράιδα.
Ένα  μικρό δισκάκι μπορεί ν' αλλάξει έναν άνθρωπο...
Οι εταιρείες το κατάλαβαν αυτό κι εγκατέλειψαν τους μικρούς δίσκους,
τις κατέλαβε πανικός κι έσπρωξαν αυτούς τους δίσκους μεγάλης διαρκείας
για να θολώσουν  τα νερά και να ησυχάσουν τα πνεύματα.
Γνωρίζετε το μυστικό της μικρής διάρκειας;


Χρήστος Βακαλόπουλος, Νέες αθηναϊκές ιστορίες, 1988















Also: 

A Country Doctor | Franz Kafka / Kōji Yamamura (2007)


A film by Kōji Yamamura (2007) a direct interpretation of Franz Kafka's short story "A Country Doctor
voiced by kyōgen actors of the Shigeyama house.

 





Self Portraits | Jeanne Hébuterne, 1916-19

Jeanne HébuterneSelf Portrait (1919)              Jeanne HébuterneSelf Portrait (1916)


Modigliani's muse : Jeanne Hébuterne 

Space | Louise Barritt

 




Space by Louise Barritt (aged 8)

Swirling black holes and shooting stars
Jupiter, Mercury, Venus and Mars
Satellite signals beamed all around
Ending up back here on the ground

Thousands of miles away from us
You cannot get there by catching a bus!
A rocket you'll need to go that far
But it'll cost a little bit more than a car

Asteroid belts and the Milky Way
Zero gravity so you'll float away
Astronauts, comets and UFO's
Space is a place we'd all like to go


Children's Poetry



< Your Weight in Outer Space

Spring: Pablo Neruda / Lemon Drops


Lemon Drops - I Live In The Springtime (1967)

Anxiety | Edvard Munch

"For as long as I can remember I have suffered from a deep feeling of anxiety which I have tried to express in my art.
Without anxiety and illness I should have been like a ship without a rudder."

Edvard Munch
Edvard Munch, Anxiety, 1894, Oil on canvas
Edvard Munch, Anxiety, 1896 Lithograph
Edvard Munch, Anxiety, 1896, Woodcut

source: Edvard Munch

Raw With Love | Charles Bukowski



    little dark girl with 
    kind eyes 
    when it comes time to 
    use the knife 
    I won't flinch and 
    I won't blame 
    you, 
    as I drive along the shore alone 
    as the palms wave, 
    the ugly heavy palms, 
    as the living does not arrive 
    as the dead do not leave, 
    I won't blame you, 
    instead 
    I will remember the kisses 
    our lips raw with love 
    and how you gave me 
    everything you had 
    and how I 
    offered you what was left of 
    me, 

                                                                                     and I will remember your small room 
                                                                                     the feel of you 
    the light in the window 
                                                                                     your records 
                                                                                     your books 
    our morning coffee 
                                                                                     our noons our nights 
    our bodies spilled together 
                                                                                     sleeping 
                                                                                     the tiny flowing currents 
    immediate and forever 
                                                                                     your leg my leg 
    your arm my arm 
                                                                                     your smile and the warmth 
                                                                                     of you 
    who made me laugh 
                                                                                     again. 
                                                                                     little dark girl with kind eyes 
     you have no 
                                                                                     knife. the knife is 
                                                                                     mine and I won't use it 
                                                                                     yet. 


Raw With Love, Charles Bukowski



Blue Note Records / Jazz Discography


Blue Note Records est. 1939

Discography 1955 - 58 / 1958 - 72
Studio recordings produced by Alfred Lion or Francis Wolff




The death of fear | Mark Twain

 
-                                                                                                                                                                                WRDBNR   

"Do the thing you fear most and the death of fear is certain." 

 Mark Twain


Τα μονοπάτια | Malcolm Lowry



"Πάντοτε υπήρχε κάτι το υπερφυσικό στα μονοπάτια, και ειδικά του δάσους - το ξέρω τώρα γιατί  διάβασα κάμποσα - επειδή όχι μόνο η λαϊκή παράδοση αλλά κι η ποίηση έχουν άφθονες συμβολικές ιστορίες γι' αυτά: μονοπάτια πού χωρίζονται και γίνονται δυo, μονοπάτια πού οδηγούνε στο θάνατο ή στη ζωή, μονοπάτια όπου συναντάς λύκους, και, που ξέρεις, ακόμα και λιοντάρια του βουνού, μονοπάτια όπου χάνεις το δρόμο σου, μονοπάτια πού όχι μόνο χωρίζονται, αλλά και γίνονται τα είκοσι ένα μονοπάτια πού οδηγούνε πίσω στην Εδέμ."


Malcolm Lowry, The Forest Path to the Spring
Το μονοπάτι της βρύσης  μτφ: Στρατής Τσίρκας


"…sometimes I felt our life together to be a kind of singing. "

 Malcolm Lowry, The Forest Path to the Spring

Blaise Cendrars | My portrait

Portrait of Blaise Cendrars, Amedeo Modigliani, 1917



“Life
The machine
The human soul
A 75mm breech
My portrait”


Blaise Cendrars

Also:

Letter To The Beatles | The Four Preps / Harold Chapman (1964)

Beatles fan by Harold Chapman   
                                                                                                                   



The night | Vincent van Gogh

Vincent van Gogh, The Starry Night, 1889


"I often think that the night is more alive and more richly coloured than the day"


Letter from Vincent van Gogh to Theo van Gogh, 1888

Vincent van Gogh, The Starry Night, 1888


Boxing is like a ballet | Jack Handy

Photographer unknown
-

“To me, boxing is like a ballet, except there's no music, no choreography,
 and the dancers hit each other.” 

 Jack Handy

-


Personal Effects | Gustave Flaubert, 1880






In the bedroom on the first floor: panama hat top hat red silk cravat 5 pairs of gloves 19 shirts 2 dressing gowns 5 waistcoasts 7 walking sticks tobacco jar two pairs of boots

In the dining room: 35 champagne glasses 48 porcelain dinner plates a painting representing Napoléon I a pocket watch in a gold case engraved with initials ‘GF’ a gold watch chain a gold signet ring with square stone a silver spoon and two forks marked ‘N flaubert’ 5 oyster-knives with black handles and silver blades.

In the study on the first floor: Engraving in oakwood frame representing The temptation of Saint Antoine by Callot Marble clock with bronze figurines, maker’s name ‘Destigny’ engraved on dial Photographic reproduction of painting entitled Visions Array consisting of lances, javelins, arrows, mandolin, Basque drum, axe, oriental pipe, cardboard Chinese statuette Large round table in mahogany Green woolen tablecloth One tiger skin, one lynx skin, one bear skin, white Penholder in the shape of dragon Bronze inkwell Three paperknives, one with initials ‘GF’ Two Egyptian lanterns Unfinished manuscript of work entitled Bouvard et Pécuchet Creuzer, Religions of Antiquity in 11 vols Works of Saint Theresa in Migne edition Works of Walter Scott in 32 vols.


As Catalogued by M. Lemoel, May 20, 1880
Twelve Days after the Writer's Death.

illustration by Joanna Neborsky


 The Paris Review

The Tyger | William Blake (1794)

Blake's original printing of The Tyger, 1795


Tyger! Tyger! burning bright 
In the forests of the night, 
What immortal hand or eye
Could frame thy fearful symmetry?

In what distant deeps or skies 
Burnt the fire of thine eyes? 
On what wings dare he aspire?
What the hand dare sieze the fire?

And what shoulder, & what art.
Could twist the sinews of thy heart?
And when thy heart began to beat,
What dread hand? & what dread feet?

What the hammer? what the chain?
In what furnace was thy brain?
What the anvil? what dread grasp
Dare its deadly terrors clasp?

 When the stars threw down their spears,
 And watered heaven with their tears,
 Did he smile his work to see?
 Did he who made the Lamb make thee?

Tyger! Tyger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye
Dare frame thy fearful symmetry?


The Tyger, William Blake
 (from Songs Of Experience)
  1794


You Will Hear Thunder / Anna Akhmatova



You Will Hear Thunder 
Anna Akhmatova 

You will hear thunder and remember me, 
And think: she wanted storms. The rim 
Of the sky will be the colour of hard crimson, 
And your heart, as it was then, will be on fire

That day in Moscow, it will all come true, 
when, for the last time, I take my leave, 
And hasten to the heights that I have longed for, 
Leaving my shadow still to be with you.

The meeting | Guillaume Apollinaire / Françoise Hardy

 Maurice de Vlaminck, Portrait of Guillaume Apollinaire
Françoise Hardy


Flick Review < Sunrise - A Song Of Two Humans | F. W. Murnau, 1927




"Στο Χόλυγουντ καθίσαμε αρκετά και αποκτήσαμε έτσι τις εμπειρίες μας. Πιστεύαμε ότι μπορείς απ' όλα να μάθεις κάτι, τόσο από μια κινηματογραφική πρεμιέρα όσο κι από έναν αγώνα πυγμαχίας ή ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου.
Η κινηματογραφική πρεμιέρα λέγεται εδώ Gala-night και αποτελεί αυτονόητα το επίκεντρο του γενικού ενδιαφέροντος. Βιώσαμε την πρεμιέρα της ταινίας του F. W. Murnau, Sunrise, γνωστής ήδη στη Νέα Υόρκη και στο Βερολίνο, αλλά τότε παρουσιαζόταν για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια.
Μπροστά στο μέγαρο του κινηματογράφου στριφογυρίζουν οι κώνοι των προβολέων. Το φως εισβάλλει στο σκοτάδι, τινάζεται μέσα στο χώρο, πάλλεται σε τόξα μέσα από το μαύρο. Τι τρομακτική επιστράτευση διαφήμισης!
Εκατοντάδες άντρες, γυναίκες, παιδιά, γριές στέκονται ή κάθονται σαν ανθρώπινο φράγμα εκεί όπου οι εξοχότατοι επισκέπτες αυτής της πρεμιέρας βαδίζουν από τα αστραφτερά αυτοκίνητα τους στην πύλη. Ένας εκτυφλωτικά φωτισμένος διάδρομος οδηγεί τους στολισμένους αστέρες μέσα από το πλήθος που τους θαυμάζει. Ένα είναι βέβαιο: τα βραδινά παλτά των κυριών αναδεικνύονται έτσι πολύ καλά. Μπορεί κάποια μαγείρισσα να περιμένει εδώ από το μεσημέρι για να μπορέσει μόνο να δει από κοντά  αυτά τα βραδινά παλτά ή να επευφημήσει τον αγαπημένο της Ροντ λα Ροκ ή τον Ραμόν Νοβάρο, τον γλυκά μαχητικό ήρωα του Μπεν Χουρ. «Οι αγαπημένοι του λαού» ανακοινώνονται από το μεγάφωνο και ο λαός χειροκροτεί.
Το βασικότερο είναι η κωμωδία στο τέλος: οι αστέρες ευχαριστούν προσωπικά για την επιτυχία. Εκφωνούνται λόγοι, ο ίδιος ο γέρος κύριος Φοξ εμφανίζεται, και τελευταίος μιλάει ακόμα και ο F. W. Murnau. Αυτό που λέει είναι απλό και καλό, αρέσει, και ο κόσμος τον ευχαριστεί με επευφημίες.
Η μεγάλη ταινία Sunrise θα άξιζε ένα πιο αντικειμενικό, πιο ευαίσθητο κοινό· είναι μία από τις λίγες που επιβεβαιώνουν και αποδεικνύουν τις δυνατότητες του κινηματογράφου ως νέας μορφής τέχνης· δεν της αξίζει να χρησιμοποιείται ως αφορμή για να στηθεί ένα πανηγύρι ματαιοδοξίας." 


Erika Mann and Klaus Mann, Ο κόσμος γύρω γύρω, 1932
μτφ: Γιώργος Δεπάστας


“This song of the Man and his Wife is of no place and every place: you might hear it anywhere at any time.”


Sunrise: A Song of Two Humans, 1927. Written by Carl Mayer and directed by F. W. Murnau

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...